Rozdział 2. ♥

Kiedy tak „wyłam” do mojego pokoju wszedł tata.

-Co się stało słoneczko- zapytał z troską

-Nie dostałam się-powiedziałam wskazując ręką na laptop z otwartą listą.

-Pokaż to- wziął komputer do ręki i zaczął czytać- Ellie , ale przecież ty tu jesteś zapisana.- powiedział .

-Co.?!-wyskoczyłam z łóżka , patrząc na listę. Ojciec miał rację. Okazało się, że byłam zapisana przy numerze 40. Zaczęłam krzyczeć i piszczeć z radości. Od razu chwyciłam telefon i zadzwoniłam do mojej przyjaciółki, która po tej informacji rozłączyła się i od razu do mnie przybiegła, gdyż nie mieszkała daleko ode mnie . Weszłyśmy na moją skrzynkę mailową i przeczytałyśmy regulamin, który przysłali mi organizatorzy konkursu.

-Możesz wziąć jedną osobę towarzyszącą!- wykrzyczała ze zdziwienia Em. Wiedziałam o co jej chodzi, chciała żebym ją zebrała ze sobą. W sumie to kogo innego miałabym wziąć. Przecież to z nią jestem najbardziej zżyta . Ale postanowiłam się z nią trochę podroczyć.

-Ojej! Laura się ucieszy.- powiedziałam,  po czym  Em posmutniała mina.- Żartowałam debilko!- dodałam. Moja kumpela zaczęła się cieszyć, jak wariatka. Gdy się uspokoiła  czytałyśmy dalej. Dowiedziałyśmy się , iż wylatujemy do Londynu pierwszego dnia wakacji. Będziemy mieszkać ( wraz z innymi tancerzami ) w jakimś ogromnym domu, podobnym do hotelu. Cały czas z twarzy nie schodził nam uśmiech, gdyż zostało 8 dni do końca szkoły.

-Ohh. Nie mogę się doczekać! Jeszcze tylko 8 dni i spotkam Nialla, a ty Harry’ego!- krzyczała moja przyjaciółka.

-No ja też. Tylko trzeba zapytać Twoją mamę, bo mój tata już się zgodził, kiedy wysyłałam zgłoszenie, bo wiedział , że się dostane. – powiedziałam, na co od razu banan zeszedł z jej twarzy.

-Właśnie. Oby się zgodziła. Przecież wiesz jaka jest moja mama. Zawsze widzi ciemną stronę jakiegoś pomysłu.

-Damy radę, a wiesz co … chodźmy teraz do ciebie i miejmy już to za sobą.- powiedziałam

-Okey, ale ostrzegam- odpowiedziała, po czym skierowała się w stronę wyjścia.

Szłyśmy w ciszy, rozmyślając co powiemy pani Lauren. W końcu trzeba było zmierzyć się z trudem. Przekroczyłyśmy próg drzwi prowadzących do domu mojej przyjaciółki. Jej mama , z tego co  mówiła Em jest dziś w dobrym humorze. A więc zaczęłam:

-Dzień dobry. Przyszłyśmy do pani z pewną sprawą.

-Cześć Ellie. To o co chcecie mnie spytać.?- odpowiedziała z uśmiechem. Potem sprawę przejęła Emily:

-A więc mamo.. Ellie zapisała się do konkursu tanecznego, w którym dostała się do dalszego etapu. I żeby walczyć dalej o wygraną , czyli tańczenie na koncertach One Direction i tak dalej musi wylecieć na całe wakacje do Londynu. Okazało się , że może zabrać jedną osobę towarzyszącą i pomyślała  o mnie , a że jestem jej najlepszą przyjaciółką to muszę ją wspierać. I chciałam się spytać czy mogę lecieć z nią. ?- powiedziała.

-No córeczko… hmm… Macie oby dwie po 18 lat. I jesteście pełnoletnie , uważam , że to dobry pomysł , żebyś się trochę usamodzielniła. Tylko powiedz mi ile będzie kosztował bilet na samolot.?- zapytała pani Douson.

-Mamuś! Dziękuję! Bilety Ellie dostanie za darmo. – odpowiedziała radośnie Em.

-Dobrze. To kiedy wylatujecie.?- spytała matka mojej kumpeli.

-W dzień zakończenia roku szkolnego. O 15:00 mamy wylot z Poznania. – odpowiedziałyśmy jednocześnie.

Dwa dni przed wylotem postanowiłyśmy iść na większe zakupy. Weszłyśmy do centrum  i zaczęłyśmy biegać od sklepu do sklepu , wybierając przy tym pełno ciuchów. Wiedziałam, że podczas eliminacji będą imprezy, więc postanowiłam kupić sobie kilka ubrań , które mogłabym na nie włożyć. A więc kupiłam, jak na razie  kilka kompletów na treningi i parę innych modnych ciuszków.Teraz nie musiałam się już martwic co włożyć. Byłam zadowolona z zakupów, tak samo jak Em. Ona też wybrała sobie świetne ubrania.

Kolejny dzień minął tak szybko- pomyślałam, kiedy po udanych zakupach wylegiwałam się na kanapie. Włączyłam telewizor, pooglądałam jakieś filmy i poszłam spać. Rano obudziły mnie hałasy z dołu. Włożyłam kapcie i poszłam sprawdzić , co wyrwało mnie ze snu. Moim oczom ukazał się tata, który robi naleśniki. To był piękny widok. Pierwszy raz widziałam, jak gotuje. Od śmierci mamy zawsze obiady robiła mi gosposia – Catherine . A teraz.? Sama nie mogę w to uwierzyć.

-Tato .? Od kiedy ty gotujesz.?- spytałam

-Hm.. no bo już jutro wyjeżdżasz i chciałem ci zrobić niespodziankę- odpowiedział.

-I się udało- powiedziałam z uśmiechem, po czym sięgnęłam po jednego naleśnika. Zrobiłam pierwszy gryz i mnie zatkało- Tato to jest pyszne!- wykrzyknęłam- Czemu nie mówiłeś , że umiesz gotować.?

-No wiesz.. zanim jeszcze mama zginęła, możesz nie pamiętać , bo miałaś wtedy 4 latka byłem zawodowym kucharzem . Ale kiedy Anna (bo tak nazywała się moja mama) odeszła, przestałem interesować się gotowaniem. Chciałem zamknąć  ten etap w życiu.. ale teraz dopiero zrozumiałem, jak bardzo za tym tęsknie.

-Ohh… tato- powiedziałam i przytuliłam ojca.

Zjadłam jeszcze kilka dokładek i poszłam się spakować:

- Hmm.. bielizna jest, skarpety są, kilka pidżam mam, swetry są, bluzki z krótkimi rękawami są, sukienki są, bluzki są, szorty są, spódniczki są, zdjęcie mamy jest, kilka par szpilek, trampek, sandałów są , biżuteria jest, kupione rzeczy ze wczoraj są itd. – mówiłam sama do siebie.  Obym tylko niczego nie zapomniała. Popakowałam się jeszcze chwile, a potem umówiłam się z Em w Mcdonalds. Poszłam do knajpki , zamówiłam sobie shake’a  i po 5 minutach przyszła moja „siostra” .

-Hey. Przepraszam za spóźnienie, ale jeszcze się pakowałam na jutro .

-Okey. Nie ma sprawy.- odpowiedziałam. Siedziałyśmy jeszcze chwile, a potem każda rozeszła się w swoją stronę. A że była 22:00 to poszłam do domu. Posiedziałam chwilę na twiterze  , poszłam się umyć, a potem spać. Rano obudził mnie dzwonek.

-Ahh.. to już dziś- pomyślałam, po czym zwlekłam się z łóżka. Zjadłam śniadanie, ubrałam się i poszłam na zakończenie. Ze szkoły wyszłam o 13:00. Szybko wróciłam do domu, ostatecznie sprawdziłam czy wszystko mam. I musiałam już iść. Nie zdążyłam się nawet przebrać. W sumie nie wyglądałam źle, bo miałam na sobie białą z czarnym, ozdobnym kołnierzem koszulę włożoną w jeansowe szorty i  czarne platformy. Podjechaliśmy pod dom Em, która właśnie żegnała się z mamą , po czym wsiadła do auta. Na lotnisko zajechałyśmy o 14:30. Pożegnałam się z moim tatą i ruszyłyśmy w stronę bramki.

-I zaczyna się nasza przygoda- powiedziałam półszeptem.

Rozsiadłyśmy się wygodnie w fotelach i po 5 minutach samolot wystartował. Leciałam już nie raz samolotem, wie nic sobie z tego nie robiłam. Pogadałam chwilę z Em , a potem włożyłam słuchawki w uszy i włączyłam piosenki One Dierction.

-Wstawaj śpiochu.. już jesteśmy- powiedziała radośnie Em.

-Okey,  już – powiedziałam, po czym zaczęła się przeciągać.

Wyszłyśmy z samolotu, zabrałyśmy nasze walizki i naszym oczom ukazało się ogromne lotnisko . Szłyśmy szukając kogoś , kto miał nas odebrać. Wtedy zauważyłam jakiegoś szofera , który trzymał tabliczkę z napisami: Parks i Douson.

-O patrz!- wskazałam ręką na tego pana- to na pewno po nas.

-Tak. To chodź- powiedziała moja przyjaciółka i pociągła mnie za rękę

Podeszłyśmy do niego, a on zabrał nasze walizki. Szłyśmy w ciszy i weszłyśmy do autobusu, w którym było dużo innych dziewczyn.

-Pewnie one też się dostały- pomyślałam. Większość  z nich wydawała się być miła. Ale jedno mogłam stwierdzić : wszystkie są bardzo ładne. W sumie to tak jak ja, ponieważ urodę odziedziczyłam po mamie. Zawsze każdy chłopak się za mną oglądał. Jechaliśmy jakieś 20 minut, po czym wyszłyśmy, a naszym oczom ukazał się ogromny, piękny dom. Jakaś pani w okularach zaprosiła nas do środka. Weszłyśmy do ogromnego holu , w którym było kilka kanap. Kazała nam usiąść , więc tak zrobiłyśmy. Zaczęła omawiać zasadny, które nas obowiązują, ale ja nie zbyt słuchałam. Wspomniała także o treningach , które rozpoczniemy za tydzień.

-Ale zajebiście. Mamy tydzień wolnego. Może spotkamy chłopaków z 1D.- pomyślałam.

Zaraz potem z wyobraźni wyrwała mnie ta babka , usłyszałam jak mówiła coś o chłopakach.

-…….. i mają dość dużo na głowie, więc nie wiem czy na razie ich zobaczycie.

Widać było wyraźnie, że każda z dziewczyn posmutniała, ale pani Camille ( bo tak miała na imię) powiedziała, że na pewno ich zobaczymy jeszcze bardzo dużo razy. Zaprowadziła nas do naszych pokoi , muszę przyznać : są świetne. Takie duże i nowoczesne, w każdym jest garderoba,własna łazienka i dwie sypialnie. Poszłyśmy z Em przywitać się z innymi dziewczynami i większość jest miła. Poznałyśmy: Amy i Sarah, które bardzo polubiłyśmy. Umówiłyśmy się z nimi jutro na zwiedzanie Londynu. Pochodziłyśmy jeszcze chwilę po domu, pogadałyśmy w naszym pokoju i poszłyśmy się umyć. Niestety nie mogłam zasnąć, bo nasi sąsiedzi zrobili sobie imprezkę o 4:00 w nocy.

-Nie ma co.- pomyślałam.

-Idź i poproś żeby ściszyli. – powiedziała zaspanym głosem moja kumpela.

Co miałam zrobić.?? Byłam trochę zła i nawet nie ubrałam niczego na siebie tylko wyszłam na korytarz w samej obszernej bluzce i figach. Zapukałam do pokoju, z którego wydobywały się dźwięki i kiedy drzwi się otworzyły: zaniemówiłam.